از گرما می نالیم،
از سرما فرارمی کنیم،
درجمع ، ازشلوغی کلافه میشویم،
درخلوت ، ازتنهایی بغض میکنیم.
تمام هفته منتظر رسیدن روز تعطیل هستیم واخر هفته هم
بی حوصلگی تقصیر غروب جمعه است وبس!
همیشه درانتظار به پایان رسیدن روزهایی هستیم که بهترین روزهای زندگیمان را تشکیل میدهند:
مدرسه....
دانشگاه.....
کار.....
حتی در سفر همواره به مقصد می اندیشیم بدون لذت از مسیر!
غافل از اینکه زندگی همان لحظاتی بود که میخواستیم بگذرند.....
پرفسور حسابی